عید امسال اگر شما شب ها به خیابانها سر می زدید مطمئنن متوجه امری عجیب می شدید و آن این بود که چراغ اکثر معابر شهر خاموش بود. علت آن چه بود تقریبن کسی نمی داند.

من که هنوز جواب این سئوال را کشف نکرده ام ولی هر چه بوده خیلی محرمانه بوده چون بلافاصله با تمام شدن روزهای تعطیل عید این حالت به وضعیت عادی برگشت.

با انتخاب حاج محمد مایلی کهن به عنوان سرمربی تیم ملی تقریبا تمام امیدهای فوتبال دوستان برای صعود به جام جهانی از دست رفت.

هنوز یادمان نرفته که حدود ۱۰ - ۱۱ سال پیش این مربی چه بلایی بر سر تیم ملی آورد و بعد از آن هم تیم ملی المپیک به سرنوشت بزرگترها دچار شد.

البته حاج مایلی هنرهای منحصر به فردی هم دارد که کس دیگری مطلقن قارد به انجام دادن آن نیست به عنوان مثال: گریه کردن در مقابل دوربین تلویزیونی آن هم با آن وضع یا کشیدن سیم از خانه همسایه برای دیدن فوتبال دو کره در ماهواره.

این را هم اضافه کنم پس از این که ایشان سرمربی تیم ملی شده بسیار رئوف هم شده و از تمام کسانی که قبلا باعث رنجش خاطر آنها شده به صورت رگباری معذرت خواهی می کند.

تو رو خدا ایشان را از این پست جدید برندارید آبروی مردم خیلی مهم تر از تیم ملی است.

بالاخره و پس از حدود ۳ ماه به زنجان و خانه پدری رفتم و ۸ روز آنجا بودم. دیدار با خانواده همیشه همراه با خاطراتی خوش است. در این ۸ روز ۲ بار هم برف بارید که دیدنش بسیار جالب بود.

در هر حال فکر می کنم این مسافرت برای روحیه داغان من بسیار مفید بود.

 

از روزی که دسته های عزاداری در گرگان به راه افتاده اند و هر شب چندین و چند تا از این گونه دستجات به عزاداری می پردازند متاسفانه بازار درگیری و دعواهای دسته جمعی هم بسیار داغ شده است به طوری که هر شب شاهد چنین مواردی آن هم به کرات در نقاط شلوغ شهر مثل چهارراه میدان هستیم.

معتقدم این پدیده باید آسیب شناسی شود و نیابد از آن به راحتی گذشت. فکر می کنم برخی فرهنگ آن را ندارند که به صورت گروهی دور هم جمع شوند و بر نمی تابند که ساعتی را در یک اجتماع مردمی باشند.

ضمنا بازار بولوتوث بازی هم بسیار رونق دارد.

بالاخره رقابت های فوتسال جام رسانه در گرگان به اتمام رسید و تیم ما (سلیم) در عین شایستگی ناسب قهرمان شد.

با تمام احترامی که برای تیم صدا و سیما قائلم ولی معتقدم تیم ما توانایی شکست دادن این تیم را داشت. در هر حال مسابقات خوبی بود. از خانه مطبوعات و شخص جعفر صیدانلو هم تشکر می کنم که واقعن زحمت کشیدند. حضور داوران لیگ برتری استان گلستان در شب پایانی مسابقات هم از نکات جالب توجه بود.

اصلا معلوم نیست توی این مملکت چه خبره؟ یک نفر رو میازن میذارن مربی تیم سایپا که هیچ گذشته روشنی نه در دوران بازیگریش داره و نه در دوران مربیگری.

تازه نکته جالب اینجاست. ایشون به سرمربیگری تیمی انتخاب میشه که علی دایی عضو هیات مدیرشه. حالا باید منتظر نشست و دید با بازگشت علی دایی از سفر حج (خدا قسمت همه بکنه) چه اتفاقاتی در هیات مدیره این باشگاه رخ می ده. اخیرا شنیده شده که حسین رضازاده از عضویت در هیات مدیره سایپا کنار گذاشته شده و شاید نفر بعدی علی دایی باشه. که در این صورت یک شکست بزرگ برای ایشونه البته به نظر من.

با توجه به اینکه هیچ زمانی دوستدار علی دایی نبوده ام ولی دوست ندارم بازنده رقابت با محمد مایلی باشه.

این روزها اوضاع فوتبالی برای من خیلی بر وفق مراد نیست. پرسپولیس که راه به راه امتیاز میده. بارسلونا هم ۵ تا ۵ تا میزنه شوتر اخراج میشه و فقط دلم به لیورپول خوشه.

سلام. مدتی به دلیل مشغله زیاد نتونستم مطلبی بنویسم و روی وبلاگم بذارم. واقعا متاسفم.

امروز در فوتبال اتکای گرگان تونست دیهیم اهواز رو ۴ به صفرشکست بده ولی در بسکتبال شهرداری گرگان به بیم بابل باخت.

چند مدتی که از وبلاگ و دنیای مجازی دور بودم خیلی برام خوشایند نبود ولی از این به بعد سعی می کنم که زود به زود وبلاگم رو به روز کنم. برای خودم هم خوبه.

امروز که داشتم نظرات خصوصی رو مطالعه می کردم دیدم پسر عمه عزیزم آقای شهرام سلطانی از وبلاگ من دیدن کرده و برام نظر گذاشته. واقعا خوشحال شدم و از ایشون هم خیلی تشکر می کنم. آرزوی سلامتی برای وجود نازنینش و خونواده محترمش دارم.

دلم برای همه تنگ شده بود. فعلا خداحافظ.

توی این مملکت هر کس به نوعی مطرح می شه و اسم خود را سر زبان ها میندازه. یکی با پیشرفت علمی یکی با پیشرفت در ورزش یکی با موفقیت اقتصادی و ...

البته راه های غیر منطقی هم برای سر زبان ها افتادن وجود داره که یکی از این راه ها را محمد مایلی کهن انتخاب کرده.

این مربی سابق تیم ملی که به اخلاق و انضباط اهمیت فراوانی می ده نمی دونم چه شده این روزها طبل بی اخلاقی می زنه و به زمین و زمان گیر داده.

از علی دایی شروع کرد به قطبی رسید و صنعتکاران و داریوش مصطفوی هم از حملات وی در امان نموندن. یکی نیست بگه که به تو چه ارتباطی داره افشین قطبی توی آمریکا زن و بچه داره؟ به تو چه ارتباطی داره که صنعتکاران ۳ سال بعد از هر المپیک توی کانادا زندگی می کنه؟ تو چه کار داری که علی دایی دنبال سیتی زن شیپی آمریکاست؟

مگه اون موقعی که دستیار علی پروین توی تیم ملی بودی و اون عکاس بی چاره رو تو هیروشیما کتک زدی کسی چیزی بهت گفت؟ اصلا یه کم عقب تر بریم. اون موقعی که توی تیم ملی بازی می کردی و وقتی مربی تیم می خواست تعویضت کنه از زمین بیرون نمی اومدی و چند دقیقه بازی رو نگه داشتی کسی ازت ایرادی گرفت؟ و خیلی چیزای دیگه. به نتایجی که با تیم های ملی بزرگسالان در مقدماتی جام جهانی گرفتی با تیم ملی امید توی مقدماتی المپیک گرفتی با تیم فولاد خوزستان توی لیگ گرفتی نگاه کن. به خدا هنوز حافظه مون اونقدر ضعیف نشده.

 

 

در ایام ماه مبارک رمضان شاهد برگزاری رقابت های مختلف ورشی در گرگان هستیم رشته هایی مثل فوتبال - والیبال و برای اولین بار بسکتبال.

رقابت های بسکتبال که سال های گذشته به نام مسابقات محلات برگزار میشد امسال با ابتکار سازمان فرهنگی و ورزشی شهرداری گرگان در ماه رمضان برگزار می شود.

این مسابقات که همه شب به جز شب های احیاء و قدر در سالن علیمحمدی برگزار می شود رفته رفته به روزهای پایانی خود نزدیک می شود در حالی که ۱۳ تیم در این رقابت ها شرکت داشته و در حال حاضر فقط ۸ تیم باقی مانده اند.

از نکات قابل توجه این رقابت ها قضاوت های نه چندان مطمئن در برخی از بازی ها بود که برخی را به شدت ناراحت کرد.

من هم پس از حدود ۶ سال که بسکتبال بازی نکرده بودم در این مسابقات با تیم هواداران شرکت کردم و تا به این جا ۴ مسابقه را با برد پشت سر گذاشته ایم و حضور ما در جمع ۴ تیم پایانی مسجل شده است.

لازم می دانم که از همه بچه های تیم خودمان تشکر کنم که من را به عنوان یک غریبه در جمع خود صمیمانه پذیرفتند. راستش را بخواهید انتظار چنین برخوردی را نداشتم. واقعن برایم جالب بود.

لازم به ذکر است که من تا به حال در ۲ دوره جام رمضان شرکت کرده ام که یک قهرمانی و یک نایب قهرمانی حاصل آن است.

بررسی نتایج رقابت های کشتی المپیک آتن با پکن نشان دهنده پسرفت بزرگی در این رشته ورزشی است به طوری که در المپیک پکن فقط یک مدال برنز توسط مراد محمدی کسب کردیم.

البته در بقیه رشته های ورزشی هم وضعیت بهتر از این نیست ولی بالاخره کشی ورزش اول ماست.

مدیران کشتی کاری با آن کردند که پرامیدترین نفر تیم ملی یعنی رضا یزدانی که در باکو حریف آذربایجانی خود را شکست داد در پکن مغلوب این کشتی گیر شد.

اینجاست که تفاوت مردی مثل برزگر با امثال معزی پور مشخصم می شود.

واقعا با کشتی چه کردی آقای یزدانی خرم؟